Voor alles een eerste keer: menstruatiecups

Als poezen konden praten, hield de mijne haar lippen stijf op elkaar. Wat dachten die fabrikanten? Dat ik in het bezit was van een grot uit Han? One size fits all? Ik dacht het niet. Mijn eerste ervaring met de menstruatiecup…


Sommige merken hanteren een one size fits all. Andere merken gaan van small (als je nog nooit bevallen bent) tot large (als je één of meerdere kinderen op de wereld hebt gezet).


 

Ongeveer een jaar bleef ie in de kast liggen. Af en toe nam ik ‘m vast en keek ik er met vrees naar. Op een gegeven moment had ik er genoeg van. Vooruit dan maar.

 

Ik hield de cup onder warm water om het dubbel plooien te vergemakkelijken. Eerlijk? Het hielp geen fluit. Een beetje onhandig

kneep ik de menstruatiecup in een U-vorm zoals omschreven op de verpakking. Ik nam dezelfde positie aan alsof ik een tampon zou inbrengen, alleen waren de fronsen op mijn voorhoofd dit keer dieper. Voor ik het wist, ging ie erin. “FLOEP… Is-het-dát-maar?? Moet het dieper?” Blijkbaar niet. Ik kon het steeltje nog net aanraken en de cup voelde ik niet zitten. Zo was het dus goed. Jee, wat simpel! Nog even aan het steeltje draaien, zodat de cup goed open ging en dat was echt gewoon maar dat.

 

Stond ik daar te blaken van trots. Met enkele kung fu moves deed ik de test. “Ok, zit goed, prikt nergens, doet geen pijn. Eigenlijk voel ik niks. Yes, mission accomplished.”

 

 

Bij een tampon krijg ik na een tijdje krampen, alsof m’n lichaam er vanaf wil, maar de cup bleef aangenaam en kan bovendien veel langer in dan een tampon. ’s Morgens voor het werk erin en ’s avonds er weer uit. Geen rotzooi. Superhandig!

 

De cup verwijderen ging ook verrassend goed. Het gevoel alsof ik de gootsteen ging ontstoppen, bleef gelukkig uit. Mijn baarmoeder bleef netjes op haar plaats. Ever since is het m’n trouwe bondgenoot in dié tijd van de maand.

THE END.

 

Shop ze hier: menstruatiecups

Share your thoughts